VDSL2

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

VDSL2 (Very High Speed Digital Subscriber Line 2) is een technologie die gebruik maakt van het bestaande kopernetwerk, dat origineel bedoeld was voor POTS-doeleinden. Het kan uitgerold worden vanuit een centrale (LEX) of vanuit een wijkkast (ROP) die dichtbij een woonzone staat. Dit principe wordt ook wel Fiber to the curb genoemd.

VDSL2 is de nieuwste en meest geavanceerde standaard van de DSL-breedbanddiensten. Het is ontworpen om de volledige ontplooiing van Triple Play-diensten te ondersteunen zoals spraak, data en HDTV).

Het is belangrijk dat het VDSL2 signaal afgetakt wordt op het eerste aansluitpunt waar de telefoonkabel binnenkomt. Op die plaats wordt ook een full-rate splitter geplaatst die het VDSL2 signaal scheidt van het POTS signaal.

Het heeft de standaard ITU G.993.2 meegekregen.

Snelheid

ITU-T G.993.2 (VDSL2) is een verbetering tegenover G.993.1 (VDSL) dat zowel symmetrische (Full-Duplex) als asymmetrische doorvoersnelheden toelaat tot (som van upload en download) 200 Mbit/s, daarbij gebruikmakende van een bandbreedte tot 30 MHz.

VDSL2 verzadigt zeer snel van een theoretisch maximum van 250 Mbit/s bij de 'bron' tot 100 Mbit/s tot op 0,5 km en 50 Mbit/s tot op 1 km, maar verzadigt veel trager vanaf daar en is dan nog steeds veel beter dan VDSL. Beginnende vanaf 1,6 km is de prestatie gelijk aan die van ADSL2+. Doordat VDSL2 zowel via de centrale als straatkasten verdeeld wordt tot de eindgebruiker, wordt de theoretisch maximale snelheid veel meer gehaald, dit in tegenstelling tot ADSL en ADSL2. Doordat ook gebruikgemaakt wordt van wijkkasten, en niet enkel de centrales, zoals bij ADSL en ADSL2+ het geval is, is de afstand tot de DSLAM veel korter waardoor veel hogere snelheden mogelijk zijn.

Profielen

VDSL2 is een complex protocol. De standaard definieert een brede reikwijdte van profielen die kunnen gebruikt worden in verschillende VDSL architecturen; in de centrale (VDSL-CO), in een straatkast (FTTC) of in een gebouw (FTTB).